Yıllar boyunca fine dining restoranlarda ve lüks otellerde çalıştım. Oraların lezzetiyle, vizyonuyla şekillendim — bugün mutfağımızdan çıkan her tabakta o disiplinin izi var.

Ama zamanla bir şey değişti. "Standart" adı altında yemek ruhunu kaybediyor, mutfak fabrikasyona dönüşüyordu. Atıksız mutfak söylemlerinin gölgesinde çıkan atıklar, kusursuz porsiyon uğruna göz göre göre kabul edilen zayiler... Zanaat ölüyordu. Ve ben kendimi bir usta gibi değil, bir fabrika çalışanı gibi hissetmeye başlamıştım.

Üstüne bir şey daha vardı: bütün bu emeğin sonunda ortaya çıkan lezzetli yemek yalnızca küçük bir kesime hitap ediyor, insanların gözünde "erişilemez" bir yere konuluyordu. Yemek yapmaktan aldığım keyfi, işime duyduğum aşkı sorgular olmuştum.

Eşim Feyza ile bir karar aldık: kendi dükkânımızı açacaktık. İstediğimizi, istediğimiz şekilde, mümkün olan en lezzetli haliyle yapacaktık.

Bugün burada, Yadigar Çınaraltı'nda, güzel bir yemeğin ulaşılmaz olmadığını ve fabrikasyona ihtiyaç duymadan yapılabildiğini göstermeye çalışıyoruz. İki kişilik mutfağımızda bunu başarabiliyorsak, herkes başarabilir. Güzel yemek erişilebilir olabilir — biz buna örnek olmaya çalışıyoruz.

— Zeki

For years I worked in fine dining restaurants and luxury hotels. Their flavours and their vision shaped me — every plate that leaves our kitchen today carries that discipline.

But over time something changed. Under the name of "standards", food was losing its soul; the kitchen was becoming a factory. The waste produced in the shadow of zero-waste slogans, the losses knowingly accepted for the sake of a perfect portion... The craft was dying. And I had started to feel less like a craftsman and more like a factory worker.

And there was one more thing: after all that labour, the beautiful food we made spoke only to a small circle, positioned as "unreachable" in people's eyes. I found myself questioning the joy I took in cooking, the love I had for my work.

My wife Feyza and I made a decision: we would open our own place. We would make what we wanted, the way we wanted, as delicious as it could possibly be.

Today, here at Yadigar Çınaraltı, we are trying to show that good food is not out of reach — and that it can be made without a factory. If the two of us can do it in this small kitchen, anyone can. Good food can be accessible — we are trying to be the proof.

— Zeki